Bliźnięta, które zostały rozdzielone po urodzeniu, są najcenniejszym skarbem w królestwie badań nad genetyką ludzką, ponieważ to dzięki nim naukowcy mogą próbować odróżniać wpływ wychowania od wpływu natury. Mają wtedy okazję postępować według klasycznego modelu naukowego: punktem wyjścia są dwa identyczne obiekty umieszczone następnie w różnych środowiskach, co umożliwia zbadanie różnicującego wpływu środowiska. Identyczne (albo inaczej jednojajowe) bliźnięta to dwie osoby, które mają dokładnie takie same geny, ponieważ pochodzą z tego samego zapłodnionego jajeczka.

Kiedy uczeni badają identyczne bliźnięta rozdzielone wkrótce po urodzeniu (zazwyczaj z powodu adopcji) i wychowywane osobno, mogą wyodrębnić na ogół poplątane i pomieszane wpływy genów i środowiska. Aby uwiarygodnić te wyniki uczeni zazwyczaj porównują je z wynikami badań przeprowadzonych na identycznych bliźniętach wychowywanych razem, a także na bliźniętach dwujajowych (pochodzących z dwu różnych jajeczek i plemników i mających w związku z tym tylko tyle wspólnych genów, co każde rodzeństwo) wychowywanych albo razem, albo osobno.

Jeśli weźmie się pod uwagę znaczenie bliźniąt dla badań genetycznych, chyba właściwe jest to, że jedne z nowszych a zarazem najbardziej wszechstronnych badań nad wpływem dziedziczności na zachowanie mają miejsce w Twin Cities (w polskim tłumaczeniu Bliźniacze Miasta) w Uniwersytecie Minnesoty w Minneapolis – St. Paul. Badania nad licznymi parami bliźniąt, spośród których ponad sto stanowiły bliźnięta jednojajowe, prowadzi się tam już od lat 70. Wielostronne studia, w skład których wchodzą również ankiety z tysiącami pytań, pozwoliły na stwierdzenie, że istnieje takie samo prawdopodobieństwo, iż bliźnięta identyczne wychowywane osobno będą miały podobne charaktery, temperamenty, zainteresowania zawodowe, sposoby spędzania wolnego czasu i postawy społeczne, jak identyczne bliźnięta, które wychowywały się razem. Po komputerowej obróbce otrzymanych danych statystycznych, uczeni doszli do generalnego wniosku, że geny przyczyniają się w połowie do tego, jak czujemy, myślimy i jak się zachowujemy.

Co więcej, mimo iż na pewne cechy charakteru środowisko wywiera większy wpływ niż geny, w przypadku innych cech geny są wyraźnie czynnikiem dominującym. Do cech, za które geny są w największym stopniu odpowiedzialne w tych badaniach (nazywanych Badaniami Bliźniąt z Minnesoty) należą „dominacja społeczna” (tendencja do przejmowania przywództwa w grupach) i tradycjonalizm (duży szacunek dla przepisów, władzy i sztywne zasady moralne). Stwierdzono, że są one w około 60% zdeterminowane dziedziczeniem. W dalszej kolejności plasowały się umiejętność radzenia sobie ze stresem, pracowitość oraz łatwość silnego angażowania się emocjonalnego.

Leave a Reply