Inne badania wykazały, że często używane połączenia są też bardziej wrażliwe na kolejne przesyłane sygnały, przez co stają się jeszcze mocniejsze. Wielu uczonych’porównuje ten proces do darwinowskiej teorii, że przeżywają najlepiej przystosowane osobniki, ponieważ neurony walczą między sobą o to, który wytworzy najsilniejsze połączenia i zdominuje pozostałe. Laureat Nagrody Nobla, Gerald Edelman skonstruował nawet teorię zwaną darwinizmem neuronów, opartą na konkurencyjnym, ewolucyjnym modelu selekcji neuronów.

Nowoczesna neurologia wyjaśniła, że od wczesnych dni ciąży mózg dziecka pracuje jak szalony dlatego, że musi. Tak jak każdej komórce potrzebny jest tlen, tak mózgowi potrzebna jest aktywność, aby mógł się prawidłowo rozwijać. Ten organ jest bowiem w większym stopniu niż jakakolwiek inna część ciała kształtowany poprzez użytkowanie i ćwiczenia i to one formują ten surowy materiał, z którego z kolei zostaną ukształtowane przyszłe myśli i emocje.

Pierwszoplanowa rola czynności mózgu w kształtowaniu jego funkcji rzuca również światło na powstawanie tego niewyobrażalnie złożonego urządzenia i dlaczego informacje zawarte w 100 tys. genów ludzkich prawie nie wystarczają do sporządzenia wyraźnego schematu połączeń. Odpowiedź jest taka, że geny mówią tylko o ogólnych ramach rozwoju. Genetycznie zaprogramowane preferencje komórek nerwowych ustalają limity dla ich rozmnażania się i poruszania. Geny są jakby tylko tłem, na które nakładają się plamy kolorów na płótnie mózgu. Elektrochemiczny pointylizm czynności mózgu domalowuje szczegóły w całościowym obrazie jego uzwojenia. Z tego powodu mózgi bliźniąt jednojajowych nie są identyczne. Ich geny mogą być odpowiedzialne za wiele podobieństw w ogólnym układzie mózgów, ale w tym, gdzie neurony wytwarzają połączenia i jak się wyładowują, istnieje element przypadku, a zatem uzwojenie mózgów już przpd narodzinami będzie zupełnie inne.

Jeżeli czynność kształtuje szczegółowe uzwojenie w mózgu, wówczas wszystko to, co wywiera wpływ na czynność neuronów w rozwijającym się mózgu, powinno też wywierać wpływ na budowę mózgu. Dowody z doświadczeń ze zwierzętami wskazują, że w niektórych przypadkach nawet myśli i emocje ciężarnej matki są w stanie wprowadzić permanentne zmiany w mózgu jej dziecka.

Leave a Reply