To i podobne doświadczenia dowodzą, że kwas retinowy albo związek bardzo do niego podobny może odgrywać ważną rolę w kształtowaniu kończyn u zwierząt, w tym także ludzi. Uczeni wykazali, że komórki organizatora jednego gatunku organizują w taki sam sposób kończyny u innego gatunku. Fakt ten sugerowałby, że wszystkie zwierzęta wydzielają taką samą substancję chemiczną.

Drugą rzeczą, jakiej muszą się nauczyć komórki kończyn, jest ich położenie w kończynie. Jak wspomniałem wcześniej, odległość ta decyduje o tym, czy wejdą w skład łokcia, dłoni, kolana czy stopy. Wiodąca teoria na temat tego procesu głosi, iż w pobliżu końca pączka kończyny istnieje strefa szybko rosnących komórek, zwana strefą progresywną. Tak jak grupa spawaczy budujących wieżowiec piętro po piętrze, tak samo komórki w strefie progresywnej układają warstwę po warstwie rosnącej kończyny. To, którą część kończyny będzie stanowić każda warstwa, jest określone czasem jej przebywania w strefie progresywnej. Inaczej mówiąc, istnieje pewien zegar, który mówi komórkom, jak długo mają stacjonować w strefie progresywnej i jaki typ komórek jest tam potrzebny, tak samo jak spawacze wiedzą, na którym piętrze pracują i jaki rodzaj konstrukcji powinni budować.

Leave a Reply